Samen werken aan wat weer mogelijk is
Bij ZorgSpectrum in Houten draait revalideren niet alleen om fysiek herstel, maar vooral om samenwerking, vertrouwen en zelfredzaamheid. Op locatie Ervenstaete werken verpleegkundigen, fysiotherapeuten, ergotherapeuten en andere professionals nauw samen om hulpvrager weer grip te laten krijgen op hun dagelijks leven.

Verpleegkundige Sharon Jellema (22) begon er als stagiair en weet hoe belangrijk het is om cliënten te stimuleren zélf de regie te nemen: “We helpen waar nodig, maar moedigen ook aan om dingen zelfstandig te doen – dat geeft mensen hun kracht terug.”
Hulpvrager Monique Trip, die na een val negen weken revalideerde, ervoer dat aan den lijve. Aanvankelijk worstelde ze met het accepteren van hulp, maar gaandeweg ontdekte ze de waarde van samenwerking: “Ik heb geleerd te vertrouwen op hulp, maar ook om mijn eigen dingen zoveel mogelijk zelf te blijven doen.” Dankzij oefeningen, hulpmiddelen zoals de glijplank en het samenspel tussen disciplines, vond ze niet alleen haar zelfstandigheid terug, maar ook haar zelfvertrouwen.
Het geheim van succes bij Ervenstaete? Multidisciplinaire samenwerking met oog voor de mens. Artsen, therapeuten en verpleegkundigen stemmen alles af, van intake tot ontslag, zodat iedere hulpvrager zich gezien en gesteund voelt. Monique zegt het treffend: “Het resultaat is niet alleen fysiek herstel, maar ook mentaal en sociaal herstel – iets wat alleen mogelijk is door de kracht van samenwerking.”
Mogelijk ook interessant
Hoe omgaan met mensen met dementie?
Tijdens onze themabijeenkomst stelden Joris en Annemijn de vraag 'Hoe kunnen we vanuit de zorg het beste omgaan met mensen met dementie?' aan de aanwezigen. Ook hier kwamen de antwoorden overeen, veelbelovend dus. Vanuit de zorg moeten we mensen 'gewoon als mens' benaderen.
Hoe is jouw beeld van dementie veranderd?
Tijdens onze themabijeenkomst 'Hoe blijven mensen met dementie meester van hun eigen leven?' stelden Joris en Annemijn die vraag aan de aanwezigen. Dat het beeld van dementie is veranderd blijkt te kloppen, we zijn ‘meer naar de mens gaan kijken en minder naar het ziektebeeld.’

