In memoriam – Hans Becker
Een pionier van het reablement-gedachtegoed in Nederland is overleden.
Dinsdag 27 januari is Hans Becker overleden. Met hem is een pionier van het reablement-gedachtegoed in Nederland heengegaan.
Hans Becker was van 1992 tot 2010 bestuursvoorzitter van Stichting Humanitas. In die rol ontpopte hij zich als een ijsbreker van de bestaande langdurige zorg. Onder zijn leiding hervormde hij een handvol verzorgingshuizen tot een grote, vernieuwende organisatie met talloze locaties en duizenden medewerkers.
Wars van regels bouwde hij in de 'Akropolis' aan een andersoortige hulpverlening voor mensen in de rafelrand van het leven. Hans bedacht, bouwde en onderzocht de geluksgerichte zorg: "Als iets mensen blij maakt, waarom zou je het dan niet doen?"
Het introduceren van 'herinneringsmusea', waar mensen de jeugd van hun leven konden beleven, werd salonfähig en vond navolging in de volle breedte van de ouderenzorg. Het openen van een bar in het 'verpleeghuis' om meer contacten tussen mensen te ontlokken ging velen te ver, zeker toen hij daar zelf 's middags wijn ging drinken om het goede voorbeeld te geven.
Zijn tegendraadse ideeën en ongebruikelijke manier van doen zaten de verspreiding van het paradigma in de weg: bewoners moesten niet worden verzorgd, maar leven met eigen regie, plezier en ruimte. Een profetische uitspraak die velen pas later konden begrijpen en tot zich nemen. Hans schreef er boeken over, promoveerde op cultuur en geluk in de zorg en werd bijzonder hoogleraar aan de Universiteit voor Humanistiek.
Eigenzinnig als hij was, stond Hans voor zijn ideeën. Hij had een fijn gevoel om die te etaleren. Dat de toenmalige Koningin Beatrix een nieuwe vestiging aan de Bergweg opende paste daarbij, maar toen er in de Akropolis een heuse olifant binnenliep om een feest glans te geven, was voor velen een lijn overschreden. Het kon hem niet schelen.
Als de dag van gisteren herinner ik mij een intellectuele ontmoeting met Hans, wanneer wij in zijn Jaguar door het Rotterdamse reden. Met veel omhaal en woorden zette hij zijn theoretisch kader neer. Ik hoorde het allemaal aan en stelde hem de vraag of de 'ja-cultuur' niet de essentie was van zijn gedachtegoed: kijken naar de mens, de eigen wensen en het recht om het leven te leiden naar eigen inzicht. We waren het roerend met elkaar eens.
Hans was een grootmeester van zijn eigen leven. Laten we hem gedenken voor al het grondwerk dat hij heeft verricht voor de ontwikkeling van het reablement- gedachtegoed in Nederland.
geschreven door Rudi Westendorp
