Mevrouw Koelewijn aan het roer bij de Haven
Mevrouw Koelewijn woont sinds twee jaar in Zorg- en Wooncentrum De Haven. Hier nemen ze niet over wat bewoners zelf willen en kunnen. Zo bezorgt mevrouw wekelijks kranten aan medebewoners en pakt ze zelf schoonmaakklusjes op: “Als ik het zelf kan, dan doe ik het.” Mevrouw Koelewijn kijkt ook vooruit en stelt nieuwe doelen. “Ik wil weer naar de Action,” vertelt ze. “Nu is het nog net te ver, maar ik ga dat opbouwen.” Zo bepaalt zij zelf hoe ze haar dagen invult. Zo blijft zij meester van haar eigen leven.


Sinds twee jaar woont mevrouw Koelewijn in Zorg- en Wooncentrum De Haven, waar ze de hulp krijgt die zij nodig heeft. Maar wie denkt dat zij stilzit, heeft het mis. Ze vindt het belangrijk om bezig te blijven. Niet alleen voor zichzelf, maar ook voor anderen.
Wekelijks bezorgt ze De Bunschoter op haar afdeling. “Ik zorg dat ik op tijd beneden ben om de kranten op te halen. Daarna breng ik ze rond bij de bewoners.” Ze doet dit niet zomaar. “Ik houd ervan om iets voor anderen te doen. Dat zit in mij. Dan voel ik me van waarde.
“Ik wil weer naar de Action. Nu is het nog net te ver om heen en terug te lopen. Maar ik wil dat gaan opbouwen.”
Mevrouw Koelewijn
Ook in haar eigen appartement is ze actief. Ze stofzuigt haar tafelkleed meerdere keren per dag en pakt zelf schoonmaakklusjes op. “Ik wacht niet op de huishoudelijke hulp. Als ik het zelf kan, dan doe ik het.” Zo zet ze regelmatig haar rollator onder de douche en maakte ze zelfs onlangs haar ramen schoon. “Het lukte, maar ik merkte wel dat het zwaar was. Door mijn schouderpijn doe ik dat liever niet meer. Maar ik ben blij dat ik het geprobeerd heb.”
Bij De Haven vinden ze het belangrijk dat bewoners zelf aan het roer blijven staan. Wat iemand zelf nog wil en kan, moet niet worden overgenomen. Dat geeft regie, eigenwaarde en zingeving.
Mevrouw Koelewijn laat dat goed zien. Ze doet wat lukt, zoekt haar grenzen op, en geeft aan waar hulp nodig is. Ze bezoekt activiteiten zoals het zingen met de dominee en kijkt op haar iPad rouwdiensten uit het dorp terug. “Zo leef ik mee, ook al ben ik er niet bij.” En haar doelen? Die heeft ze zeker nog. “Ik wil weer naar de Action. Nu is het nog net te ver om heen en terug te lopen. Maar ik wil dat gaan opbouwen.”
